Archive for the ‘Θέατρο’ Category

Ναπολεόντια

Posted: July 9, 2015 in Θέατρο

Υπαίθριο θέατρο ΕΗΜ, 07 Ιουλίου 2015, Είσοδος: Ελεύθερη

Θεατρικός Συγγραφέας: Ανδρέας Στάικος

Στο Ναύπλιο του 1835.
Με την ενηλικίωσή του, ο νεαρός Όθων αναλαμβάνει την εξουσία του νέου ελληνικού βασιλείου. Οι Έλληνες υπήκοοί του, προκειμένου να τιμήσουν «αυθόρμητα» τον βασιλιά τους, μυούνται στον χορό βάλς, ώστε ο βασιλιάς να αισθανθεί σαν το σπίτι του και να ευφρανθούν τα ώτα του από οικείες μελωδίες. Ξένοι χοροδιδάσκαλοι διδάσκουν το βάλς και ντόπιοι χωροφύλακες εποπτεύουν τη διεξαγωγή των μαθημάτων. Η χώρα ολόκληρη μεταβάλλεται σε ένα αχανές χοροδιδασκαλείο. Μετά τον ζυγό της τούρκικης δουλείας οι Έλληνες ετοιμάζονται να παραδοθούν στη νέα δουλεία του εξευρωπαϊσμού, άλλοτε δια της σαγήνης του χορού και άλλοτε, δια τους ανεπίδεκτους μαθήσεως, δια ροπάλου. Η ανάδυση, η «χαρούμενη» ανάδυση του νέου ελληνικού κράτους μέσα από τις μελωδίες του βάλς!

πηγή: biblionet.gr

Πολιτιστικός Πολυχώρος “Δ. Χατζής”, 19 Απρ 2015, Είσοδος: 5 Ευρώ

20150419_003138

20150419_003159

Καμπέρειο θέατρο Ιωαννίνων, 21:00, 13 Φεβ 15. Είσοδος: 10 Ευρω

20150214_095805

Οι μονόλογοι του θεάτρου συνήθως δεν έχουν μεγάλη απήχηση στο ευρύ κοινό, πόσο μάλλον σε ένα κοινό μιας επαρχιακής πόλης. Έτσι ανέμενα να είναι και σε αυτήν την παράσταση αλλά πράγματι διαψεύστηκα κατηγορηματικά. Έφτασα στο θέατρο πέντε λεπτά πριν την έναρξη της παράστασης και αν στην αρχή ήταν ελάχιστοι οι παρευρισκόμενοι μέσα σε ένα τέταρτο μεγάλο μέρος των θέσεων είχαν καταληφθεί. Φαίνεται τελικά, ότι σε αυτή την πόλη υπάρχουν αρκετοί που  “δεν μπορούν να βαστάξουν να μην πάνε θέατρο”, δείχνοντας και μια κατεύθυνση στην περαιτέρω ενεργοποίηση των ατόμων που ασχολούνται με τα καλλιτεχνικά-θεατρικά αυτής της πόλης. Για ακόμη μια φορά θεωρώ ότι πρέπει να γίνει μια νήξη στα άτομα που συντηρούν αυτούς τους “σημαντικούς” για μένα χώρους της πόλης μας. Σε χώρους με υγρασία και χαμηλή θερμοκρασία δεν γίνεται να υπάρχει εξέλιξη στον τομέα του θεάτρου για την πόλη μας και από την πλευρά των σκηνοθετών-ηθοποιών αλλά και από την πλευρά των θεατών. Δύο στα δύο που λέει και η και η λαϊκή ρήση και εννοώ ότι σε δύο σκηνές ανεβαίνουν σημαντικά έργα (Καμπέρειο και Πολυθέαμα) , και τα δυο αντιμετωπίζουν το ίδιο πρόβλημα (υγρασίας-θερμοκρασίας). Επιβάλλεται να λυθεί άμεσα!
Για την παράσταση θα σας παραπέμψω σε μια κριτική του έργου του Γιώργου Κατσαντώνη που βρήκα στο διαδίκτυο.
http://www.vakxikon.gr/content/view/991/4678/lang,el/

 

Ιωάννινα, 10-Μαρ-2014, Πνευματικό Κέντρο

ερμηνεύει ο Γιάννης Στάνκογλου σε σκηνοθεσία Αλίκης Δανέζη – Knutsen

Μπορεί ο Ρεμπώ να εγκατέλειψε τη συγγραφή σε ηλικία 20 ετών, αλλά κατάφερε να θεωρείται ένας από τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους του συμβολισμού και να επιδράσει τόσο πολύ στη μοντέρνα ποίηση που συνέχισε να ασκεί επιρροή με τη φιλοσοφία της ζωής του και τις απόψεις του για την ελευθερία πολλά χρόνια μετά σε καλλιτέχνες όπως τους Jim Morrison, Patti Smith, Jack Kerouac, John Lennon και τη Beat Generation εν γένει.
Ο Μίκαελ Αζάρ μας παραδίδει ένα έργο που πλημμυρίζει από τη δύναμη του πνεύματος του Ρεμπώ, έναν άνθρωπο που θέλησε να ζήσει απαλλαγμένος από τον φόβο, αλλά και τις δεσμεύσεις των άλλων, έναν άνθρωπο που ήθελε να είναι ελεύθερος και αντιλαμβανόταν πως για να βελτιωθεί ο κόσμος, όφειλε πρώτα ο καθένας να αλλάξει τον ίδιο του τον εαυτό.
Στη διαδρομή του θα βρει και άλλους ανθρώπους που αναζητούν την αλήθεια και αποζητούν την ελευθερία. Θέλει να γίνει ένας οραματιστής που αγγίζει το άγνωστο. Δε θέλει να αποφεύγει να σκέφτεται τη ζωή που θα ήθελε πραγματικά να ζήσει. Και θέλει να μιλάει ελεύθερα, δε θέλει να συμμορφώνεται στους κανόνες των άλλων. Εκείνοι πίστευαν ότι μπορούσες να αλλάξεις τον κόσμο χωρίς πρώτα να αλλάξεις τους ανθρώπους του, ενώ εκείνος πίστευε ότι η αλλαγή έπρεπε να αρχίζει από τον εαυτό σου. Κι έτσι αποφάσισε να φύγει από την Ευρώπη, σε χώρες μακρινές. Και το ταξίδι του συνεχίζεται σε χώρες μακρινές, στην άλλη άκρη του κόσμου.
Το έργο, που δεν είναι αυτοβιογραφικό αλλά διαπνέεται από την αγάπη και το θαυμασμό ενός θεατρικού συγγραφέα για το φαινόμενο που υπήρξε ο Ρεμπώ, διατρέχει όλη τη ζωή του γάλλου ποιητή από την παιδική του ηλικία ώς τα τελευταία χρόνια της σύντομης ζωής του στη Χαράρ της Αιθιοπίας. Τα σκηνικά είναι του Νίκου Αναγνωστόπουλου και η μουσική του Carl Michael Von Hausswolff, σπουδαίου Σουηδού συνθέτη της ηλεκτρονικής μουσικής.
Όπως αναφέρει σε σημείωμά του, ο συγγραφέας «Τι θυσίες πρέπει να κάνει κάποιος για να ακολουθήσει τα όνειρά του και να παραμείνει ατόφιος μέσα του; Υπάρχει πάντα μια σύγκρουση μεταξύ της ατομικότητας και της κοινωνίας –μια αναπόφευκτη ανησυχία στον πολιτισμό– ή θα μπορούσαν αυτά τα δύο να συμφιλιωθούν μέσω υπαρξιακών και πολιτικών αναταραχών; Και πώς επεμβαίνει ο θάνατος στην συνείδηση της ίδιας της ύπαρξης του ανθρώπου; Πρέπει ο θάνατος να θεωρείται πάντα προσβολή στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια; Το να διαβάζω Ρεμπώ σε διάφορα στάδια της ζωής μου με βοήθησε να αρθρώσω μερικά από τα πιο θεμελιώδη ζητήματα που αντιμετωπίζουμε στις ζωές μας. Ως εκ τούτου, αποφάσισα να χρησιμοποιήσω την ξεχωριστή ποίηση και το πεπρωμένο του ως εφαλτήριο για να εμβαθύνω σε αυτές τις ερωτήσεις».

κριτική παράστασης

athinorama

«Corpus Anima»

Posted: February 8, 2014 in Θέατρο

Βόλος, 8-Φεβ-2014, θέατρο Παλαιά Ηλεκτρική

Αφίσα παράστασης

1525324_614349608627084_820164202_n

‘’Corpus Anima’’(Σώμα Ψυχή). Μία μοναδική παράσταση, με ζωντανή μουσική βασισμένη σε συνθέσεις του Astor Piazzolla , χορό, σκηνική δράση και ακροβατικά.
Ένα ταξίδι στο χώρο και στο χρόνο για τη διαρκή αναζήτηση της ένωσης, Ψυχής και Σώματος. Η ψυχή είναι η άυλη ουσία κάθε ανθρώπου που αποτελεί την έδρα της προσωπικότητάς του, απλή και ασύνθετη, αδιάλυτη και αιώνια όπως είναι και οι ιδέες.
Η ψυχή είναι αυτή που δίνει ζωή στο σώμα και ο χωρισμός ψυχής και σώματος σημαίνει θάνατος για το σώμα, άρα η ίδια η ψυχή διαθέτει αυτονομία ζωής. «Από τη νεότητά μου η πρωταρχική αγωνία μου, από όπου πήγαζαν όλες μου οι χαρές κι όλες μου οι πίκρες, ήταν τούτη: η ακατάπαυτη, ανήλεη πάλη ανάμεσα στο Πνέμα και τη Σάρκα. Η ψυχή μου ήταν η παλαίστρα όπου δύο στρατοί χτυπιούνταν και έσμιγαν».
Νίκος Καζαντζάκης

Τρεις μουσικοί, μία χορεύτρια και ένας χορευτής-ακροβάτης, συνδιαλέγονται με μουσική, κίνηση, χορό και ακροβατικά, με σημείο αναφοράς την γεμάτη πάθος μουσική του Astor Piazzola.
Ερμηνεύει το Μουσικό Σύνολο ΄΄ΙΑΜΒΟΣ΄΄που αποτελείται από τους: Κωνσταντίνο ΓΡΑΒΟ (τρομπέτα), Σέβη ΜΑΖΕΡΑ – ΜΑΜΑΛΗ (πιάνο) και Ζαφειρούλα ΧΑΝΤΗ (βιολοντσέλο). Χορεύει και χορογραφεί, η Greta POLANSKA – ΜΟΪΔΙΝΗ. Χορεύει και ακροβατεί, ο Χριστόφορος ΜΑΚΑΤΣΩΡΗΣ – ΛΟΥΛΟΥΔΗΣ. Διασκευή μουσικών έργων , Μουσικό Σύνολο ΙΑΜΒΟΣ.

Ιωάννινα, 27-Ιαν-2014, Πολυθέαμα

Ένα έργο του Βασίλη Μαυρογεωργίου

Αφίσα παράστασης

από elculture.gr

Ο δημιουργός της “Κατσαρίδας” με το ιδιότυπο χιούμορ του φέρνει στο φως την τεράστια έκρηξη που πραγματοποιείται στη ζωή και την ψυχή του κάθε ανθρώπου όταν έρχεται η ώρα να αφήσει τη ζεστή αγκαλιά της οικογένειάς του όπου ασφαλής και ήρεμος νιώθει εκλεκτός, ήρωας, σωτήρας του σύμπαντος, μεσσίας, ονειρεύεται αστρικά ταξίδια, πνευματικούς δασκάλους και ντροπαλές πριγκίπισσες. Ένας κόλπος, εντός του οποίου οι γονείς-προστάτες φροντίζουν να μην ενημερώσουν για τη σκληρή πραγματικότητα της κοροϊδίας, της απατεωνιάς, της εκμετάλλευσης, του ψέματος, της διαφθοράς μα πάνω απ’ όλα της μοναξιάς. Όταν λοιπόν φθάσει η ώρα της ενηλικίωσης κι η οδυνηρή διαπίστωση ότι ο κόσμος που μας περιβάλλει είναι κατά βάση απάνθρωπος, τότε συντελείται εκείνη η τεράστια έκρηξη που πληγώνει και πονάει δυνατά, συνεφέρει και προσγειώνει.

Ένα έργο επίκαιρο στις μέρες μας όπου οι νέοι αργούν να απογαλακτιστούν. Παρατεταμένες σπουδές και οικονομική κρίση οδηγούν τους νέους του σήμερα σε μια καθυστερημένη συνάντηση με την ανεξαρτητοποίηση. Κι όσο πιο αργά λαμβάνει χώρα η είσοδος στην αληθινή ζωή, τόσο πιο επώδυνη είναι η έκρηξη στην ψυχή, τόσο πιο ισοπεδωτικό είναι το συναίσθημα ότι τελικά είσαι ένα μηδενικό και καλύτερα να μην είχες γεννηθεί ποτέ. Ένα κείμενο που διακωμωδεί τα ήθη, καυτηριάζει, προβληματίζει, αναπαριστά εύστοχα το βαθύ σοκ του περάσματος από την παιδική ηλικία στην κόσμο των ενηλίκων.

«Η προίκα»

Posted: January 24, 2014 in Θέατρο

Βόλος, 24-Ιαν-2014, θέατρο Παλαιά Ηλεκτρική

Μονόλογος της Μπέττυς Μαγρίζου
Ερμηνεύει η Στέλλα Παπαδημητρίου

κριτικές athinorama

από magnesianews.gr

Ο Θεατρικός Οργανισμός «Νέος Λόγος» παρουσιάζει (με την υποστήριξη της Διεύθυνσης Πολιτισμού του Δ.Ο.Ε.Π.Α.Π-ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Δήμου Βόλου) για τρεις παραστάσεις, στο Θέατρο «Παλιάς Ηλεκτρικής», στο Βόλο, το βραβευμένο θεατρικό έργο της Μπέττυς Μαγρίζου «Η ΠΡΟΙΚΑ» (β΄ βραβείο ΥΠΠΟ 2007), σε σκηνοθεσία Φώτη Μακρή και Κλεοπάτρας Τολόγκου, με την Στέλλα Παπαδημητρίου στο ρόλο της Αρετής.

Mια Γυναίκα, Η Αρετή…. Μια Μαρτιάτικη μέρα, τη δεκαετία του 70, ημέρα των γενεθλίων της….
Ένα Μπαούλο, γεμάτο κιτρινισμένα από το χρόνο προικιά.

Μια Αφήγηση, με τις θύμησες μιας έντονης Ζωής να πλημμυρίζουν τη σκηνή με αλήθεια, πόνο, δάκρυ, έρωτες, χιούμορ, μοναξιά και ελπίδα. Μια παράσταση που αγγίζει τις καρδιές ανδρών και γυναικών. Συντελεστές: Σκηνοθεσία : Φώτης Μακρής – Κλεοπάτρα Τολόγκου.

Σκηνικά – Κοστούμια : Κούλα Γαλιώνη, Φωτισμοί : Στέφανος Κοπανάκης. Βοηθός σκηνοθέτη : Ρένα Κουμπρούλη. Στο ρόλο της Αρετής η Στέλλα Παπαδημητρίου. Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Παρασκευή 24/1 : 21:00. Σάββατο 25/1 και Κυριακή 26/1 : 19.30. Τιμές εισιτηρίων: 10 € Γενική είσοδος . Διάρκεια 60 λεπτά (χωρίς διάλειμμα )

2014-01-24 22.23.36

Βόλος, 17-Ιαν-2013, θέατρο Παλαιά Ηλεκτρική

Αφίσα παράστασης

 

1η πράξη:
βασισμένη στο μονόπρακτο θεατρικό έργο του Αυγούστου Στρίνμπεργκ “η πιο δυνατή”

2η πράξη:
“οι δράκοι”
κείμενα μελών της ομάδας

Ιωάννινα, 29 – Δεκ – 2013 , Θέατρο Καμπέρειο

2013-12-30 11.32.57

Πολύ καλή θεατρική παράσταση βασισμένη στο βιβλίο «Ο καλός στρατιώτης Σβέικ στον πόλεμο» του Γιάροσλαβ Χάσεκ

Ποιος τη ζωή μου…

Posted: September 17, 2013 in Θέατρο

Βόλος, 27/8/2013, Ανοιχτό Θέατρο Νέας Ιωνίας

trailer

Κριτικές στο Αθηνόραμα

εισιτήριο…

2013-09-17 23.55.12